Idols ของผมเป็น Cartoonist สองคนครับ…
Tsai Chih Chung
เชื่อว่าทุกท่านคงเคยเห็นการ์ตูนหน้าตาแบบนี้ผ่านตามาบ้าง ใช่แล้ว นี่คือผลงานของ Tsai Chih Chung นักวาดการ์ตูนชื่อดังชาวไต้หวัน เขาเริ่มวาดหนังสือการ์ตูนเล่มแรกเมื่ออายุ 16 ปีจากหนังสือจีนโบราณเล่มหนึ่งที่เขาอ่านเล่นบนเครื่องบินและทำให้เกิดหนังสือการ์ตูนแนวใหม่ที่ได้รับความนิยมอย่างรวดเร็วในที่สุด เขาก่อตั้งสำนักพิมพ์ของตัวเอง หนังสือการ์ตูนของเขาเคยครองอันดับที่ 1-4 ของหนังสือที่ขายดีที่สุดในไต้หวันนานติดต่อกันจนกระทั้งสำนักพิมพ์อื่นต้องขอให้เลิกจัดหนังสือการ์ตูนอยู่ในอันดับหนังสือขายดีทั่วไป การ์ตูนของเขาไปรับการแปลไปทั่วโลกและจำหน่ายได้นับล้านๆ เล่ม และ Tsai Chih Chung ก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตอนิเมชั่นที่ใหญ่ที่สุดในไต้หวันอีกด้วย
วันหนึ่งเขาก็เริ่มเบื่อธุรกิจจึงวางมือจากบริษัททั้งหมดแล้วหันมาใช้เวลาไปกับการวาดการ์ตูนให้กับหนังสือพิมพ์ในไต้หวันเป็นหลัก ปัจจุบัน เขาอุทิศตนให้กับการศึกษาวิชาฟิสิกส์และแคลคูลัส แม้ว่าเขาจะมีอายุมากแล้วก็ตาม
Scott Adams
อีกคนหนึ่งคือ Scott Adams เจ้าของตัวการ์ตูน Dilbert เขาจบตรีด้านเศรษฐศาสตร์ โทบริหารธุรกิจ เขาเคยทำงานในธนาคารและบริษัทด้านสื่อสารที่น่าเบื่อนานถึง 16 ปีและแอบใช้เวลาตอนเข้าห้องประชุมนั่งวาดการ์ตูนล้อเลียนเจ้านายตัวเอง เขาพยายามส่งผลงานของเขาไปให้สำนักพิมพ์หลายแห่งแต่ได้รับการปฏิเสธ จนกระทั้งมีสำนักพิมพ์หนึ่งที่เบลอจัด ยอมตีพิมพ์ผลงานของเขาและทำให้ Dilbert โด่งดังไปทั่วโลก Scott Adams ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งใน 50 นักคิดที่ทรงอิทธิพลที่สุดต่อวงการธุรกิจของโลก
Scott เป็นมังสวิรัติและนักสะกดจิตที่มีใบอนุญาต ปัจจุบันเขาอุทิศเวลาส่วนใหญ่ให้กับการเขียนการ์ตูน Dilbert และยังเป็นเจ้าของร้านอาหารมังสวิรัติสองแห่งในซานฟานซิสโกอีกด้วย
ทั้งสองคนนี้ช่างมีทั้งบุคลิกและเส้นทางชีวิตที่โดนใจผมจริงๆ อ่อ ลืมบอกไปว่า ผมเป็นคนวาดการ์ตูนไม่เป็น (แต่โชคดีที่มีคนช่วยวาดแทนให้แบบได้ดั่งใจจริงๆ) การมี Idol เป็นสิ่งที่ดีเพราะช่วยทำให้คนเรามีเป้าหมายและความใฝ่ฝัน แล้วคุณล่ะครับมี Idol ของคุณหรือยัง
ทั้งสองคนเป็นคนที่มีฝัน และทำตามฝันได้สำเร็จ
ความฝันของแต่ละคนย่อมต่างกัน
แต่ถ้าเป็นความฝันที่ดี..ไม่เดือนร้อนคนอื่นๆก็ดีครับ
สรุป..ผมยังไม่มี Idol ของตัวเองเลยอ่ะ
i like http://www.phdcomis.com and http://www.geekculture.com/joyoftech/
but I don’t know their biography.
น่าคิด … เพราะเคยคิด แต่ไม่ได้คิดจริงจัง …
สำหรับผม ผมว่า …
1. (คนวาด) Doaremon ครับ ผมโตมากับจินตนาการของเขา
2. คุณวาสนา วีระชาติพลี (ใครเป็นแฟนรายการวิทยุของเธอ คงเข้าใจดี)
3. คุณพ่อ … ตอนเด็กๆ พ่อ บอกว่า เรียนอย่างอื่นไม่เก่งไม่เป็นไร แต่ ภาษาอังกฤษ กับ คอมพิวเตอร์ ต้องเก่ง (ตอนนี้ ยังไม่เก่งอยู่ดี) … ตอนพ่อบอกนั้น มีแต่โรงเรียนสอยพิมพ์ดีด!
4. วงสี่เต่าทอง … คงคล้าย i am sam! เคยดูหนังเรื่องนี้ไหมเอ่ย?
เอาเท่านี้ก่อนนะครับ …
: )
เพิ่งอ่าน เอาตัวรอดด้วยทฤษฏีเกม จบครับ
แรกๆ ก็เหมือนคุณว่า อ่านแล้วจะทำให้เห็นแก่ตัวไหมเนี่ย
แต่ย่อหน้าสุดท้ายของเล่มก็จบได้ดี หากเราไม่ดูแลตัวเอง แล้วใครจะดูแลนะครับ
หนังสืออ่านง่ายดี ที่ซื้อเพราะเห็นว่าเป็นวิศวกร เผื่อคุยภาษาเดียวกัน
แล้วก็ไม่ผิดหวังครับ
ซักพักจะเขียนถึงใน Blog ครับ
ยินดีที่ได้รู้จัก และ อ่านงานของคุณครับ
อ่านงานของคุณ แทบจะทุกเล่ม
หนังสืออ่านง่ายดี แต่มีคำที่พิมพ์ผิดอยู่เยอะแยะ พิมพ์ตั้งหลายครั้งแต่ไม่ได้รับการแก้ไข
แต่อ่านแล้วก็ได้ความรู้ดี
ส่วน Idol คนวาดการ์ตูน
ส่วนตัวแล้วชอบคนที่วาด อาราเล่ กับดาร์กอนบอล (คนๆเดียวกัน)
และก็คุณ ชัย ราชวัตร (คนนี้ชอบมั่กๆ)
ยินดีที่ได้รู้จักคุณ คนขับช้า ครับ ขอบคุณมากสำหรับ review
ขอบคุณคุณอภิรักษ์ที่ช่วยติดตามผลงาน ช่วงที่ผ่านมาเวลาพิมพ์เพิ่มทฤษฎีเกมทีไร ต้องแข่งกับเวลาทุกครั้ง เลยไม่สามารถบอกให้โรงพิมพ์แก้เพลตได้ เพราะจะใช้เวลานาน ในครั้งที่ 11 (ครั้งต่อไป) จะแก้ไขตัวสะกดแล้วครับ
ท่านแม่ทัพไปรู้จักท่านทั้งสองยังไงครับ ที่มาที่ไป อ่านเรื่องแล้ว ถึงไม่รู้จักแต่ก๋ประทับใจ
ถ้า idol = mentor คนแรกพ่อครับ แต่พ่อไม่เคยสอน ทำให้ดูตลอด วิธีคิด นิสัย การใช้ชีวิต เห็นตั้งแต่เด็ก นานไป มันซึมไปเอง
คนที่สองไม่ใช่คนครับ แต่เป็น วิชา Entrepeneur 101 วันแรก อาจารย์ถาม กล้วยกับไวโอลิน เกี่ยวข้องกันอย่างไร ผมคิด 3 วันก็คิดไม่ออก เดี่ยวนี้มาถามตอบได้เป็น 10 เลย มันเหมือบกับว่า เขาเปิดเราให้มองโลกอีกแบบ
อ้อ….เคยถามด้วยว่า คางคกกับถุงยาง เกี่ยวกันอย่างไง ?
เราคอเดียวกันครับพี่ ^O-O^
ตกลงถุงยางกับหนังคางคกนี่เกี่ยวกับอย่างไรบ้างครับ ผมพอจะนึกได้บ้างแต่ติดเรท 555+
ผมว่าจินตนาการผมต้องแปลกแน่ๆ เพราะคางคกกับถุงยางดันคิดออก แต่กล้วยกับไวโอลินดันยังคิดไม่ออก โอ้ว…ทำไงดี
ปกติ คุณนรินทร์ อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นบ้างป่าวครับ? (เพราะผมอ่านแบบ เป็นบ้าเป็นหลังเลย)
เผื่อจะโม้กันได้ยาวน่ะครับ
ด้วยความเคารพ
ปล. กำลังอ่าน “ทฤษฎีเกมส์ฯ” อยู่ครับ (เข้าใจง่ายมาก) ชอบตัวอย่างกรณี “ลูกจ้าง กับนายจ้าง” แฮะ เข้าใจง่ายดี ชัดเจน
ผมเริ่มสนใจเรื่งทฤษฎีเกมส์ เพราะได้อ่าน “ยืนโต้ลม” ของ ดร.โกร่ง แล้วเห็นว่าน่าสนใจมาก เลยลองซื้อเล่ม Game Theory and Politics ของ Steven J. Brams มาอ่านดู (ผมเรียน รัดสาด IR ครับ) ปรากฏว่า ยังไม่ค่อยเก็ตประเด็นเท่าไหร่ เพราะภาษาแปลกๆ เยอะ (maximin อะไรก็ไม่รู้) เลยได้มาเจอเล่มของคุณเข้านี่แหละครับ…เดชะบุญจริงๆ
ไม่ค่อยได้อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นครับ เคยอ่านมากตอนเด็กๆ แต่ มีช่วงหนึ่งของชีวิตที่ไร้จินตนาการ ทำให้หยุดอ่านไป เหอๆ
ดีใจที่ชอบผลงานของผมครับ
คุณสุมาอี้ กำลังหัดวาดการ์ตูน หรือเปล่า..
Idol ของผม คือ พี่สุมาอี้ ครับ^^*