0361: In search of Good Government

“จะปล่อยให้ทุกคนมีส่วนในการปกครองประเทศไม่ได้หรอกนะพวกเธอว์ เพราะการปกครองต้องอาศัยความรู้และทักษะด้วย ถ้าปล่อยให้ทุกคนมีส่วนในการตัดสินบ้านเมืองจะเสียหาย เพราะฉะนั้นประเทศจึงควรปกครองด้วยคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งสังคมเลือกให้ผ่านการฝึกฝนจนเป็นนักปกครองที่ดีแล้วเท่านั้น ระบอบที่ดีที่สุดคือระบอบคณาธิปไตย”

“เหอๆ ให้เฉพาะแต่พวกนักปกครองมีอำนาจก็ยังไม่เวิร์คหรอกเธอว์ เพราะมนุษย์ทุกคนมีความเห็นแก่ตัวเป็นพื้นฐานทั้งนั้น ถ้าหากกระจายอำนาจออกไป ประเทศจะมีแต่ความวุ่นวายไม่จบสิ้น ผู้คนจะเอารัดเอาเปรียบกันอย่างป่าเถื่อน เพราะแต่ละคนย่อมคิดจะเอาแต่ประโยชน์ส่วนตน เพราะฉะนั้น พลเมืองจึงควรมอบอำนาจเบ็ดเสร็จให้แก่คนๆ เดียว เพื่อให้สังคมเกิดเอกภาพ และเพื่อแลกกับความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินระหว่างพลเมืองด้วยกันเองที่เขาผู้นั้นจะช่วยดูแลให้ได้ ระบอบที่ดีที่สุดคือระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์“

“ที่บอกว่าผู้ปกครองต้องมีจริยธรรมสูงนั้นเป็นความคิดที่เป็นอุดมคติมากเลยเธอว์ ในโลกของความเป็นจริง การที่ผู้ปกครองจะสร้างเสถียรภาพให้เกิดขึ้นกับรัฐฯ ได้ ผู้ปกครองจำเป็นต้องทำชั่วบางอย่าง เช่น กวาดล้างศัตรูทางการเมืองให้ราบคาบ หรือสัญญาบางอย่างกับประชาชนโดยไม่ทำจริงๆ เป็นต้น แล้วจะให้ผู้ปกครองต้องบริสุทธิ์ทุกอย่าง มันจะเป็นไปได้อย่างไร เพราะเราไปคาดหวังแบบนั้น ผู้ปกครองจึงจำเป็นต้อง fake อ้างความชอบธรรมต่างๆ นานา แค่ให้ตัวเองได้อำนาจ

“โอเคเห็นด้วยว่า ทุกคนมีเสรีภาพอย่างเต็มที่ไม่ได้ เพราะเราอยู่ร่วมกันเป็นสังคม แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องมอบอำนาจทั้งหมดให้คนๆ เดียวนะเธอว์ เพราะถ้าคนๆ นั้นตัดสินใจผิดพลาด ก็อาจนำพาสังคมทั้งหมดลงเหวไปเลย เพื่อความสงบเรียบร้อยสังคมน่าจะมอบอำนาจให้กับ “กฏหมาย” มากกว่า “ตัวบุคคล” ทุกคนจึงควรอยู่ใต้กฏหมาย แม้แต่ตัวผู้ปกครองเองด้วย และควรแบ่งอำนาจสูงสุดออกเป็นหลายๆ ส่วนด้วย เพื่อป้องกันมิให้ผู้ปกครองคนเดียวมีอำนาจมากเกินไป อีกทั้งพลเมืองทุกคนยังต้องเหลือสิทธิขั้นพื้นฐานบางอย่าง ที่รัฐฯ ยึดไปไม่ได้ ถ้าหากรัฐฯ ละเมิดสิทธิเหล่านี้ พลเมืองย่อมมีสิทธิ์ล้มรัฐฯ​ นั้นได้ด้วยนะจ๊ะ ถ้าพวกเธอว์ยืนอยู่บนหลักการเหล่านี้ ระบอบประชาธิปไตยก็เป็นระบอบที่เป็นไปได้จ้า“

“เห็นด้วยกับ จอห์น ล็อค เป็นส่วนใหญ่ แต่เรื่องการปกครองด้วยเสียงข้างมากนี่ยังไม่เห็นด้วยทั้งหมดนะเธอว์ เพราะเสียงส่วนใหญ่ก็อาจไม่ถูกต้องเสมอไปก็ได้ คำว่า “เผด็จการเสียงส่วนใหญ่” น่ะเคยได้ยินบ้างมั้ย ถ้าเสียงส่วนใหญ่รวมหัวกันละเมิดเสียงข้างน้อยจะว่ายังไง เพราะฉะนั้น ประชาธิปไตยที่สมบูรณ์จะต้องเพิ่มเติมเรื่องกลไกในการเคารพความเห็นของเสียงน้อยด้วย จะต้องแน่ใจว่าความเห็นของเสียงข้างน้อยจะถูกรับฟังและนำมาโต้เถียงกันด้วยเหตุและผลอย่างเข้มข้นมากพอ ความจริงจะปรากฏได้จากการโต้แย้งกันจนตกผลึกไม่ใช่จากความเห็นของเสียงส่วนใหญ่ เพราะฉะนั้น ประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ต้องเป็นแบบที่มีการดูแลความเห็นของเสียงข้างน้อย”

“เห็นด้วยกับ Mill นะ แต่ว่าสุดท้ายแล้วประชาธิปไตยก็มุ่งสร้างแต่ “ความยุติธรรมทางการเมือง” ให้กับพลเมืองเท่านั้น ที่ขาดไปเลยคือ ความยุติธรรมทางเศรษฐกิจ เพราะสังคมที่เสรีจะทำให้เกิดการแบ่งกันใช้ทรัพยากรที่ไม่เท่าเทียม เพราะแม้ทุกคนจะมีโอกาสเท่ากันก็จริง แต่ทุกคนเกิดมายังไงก็ยังสมอง พรสวรรค์ พื้นฐานครอบครัวที่ไม่เท่ากันใช่มั้ยล่ะ คนที่มีต้นทุนที่ดีกว่าย่อมแย่งชิงทรัพยากรไปได้มาก แต่จะหันไปหาคอมมิวนิสต์แบบคาร์ล มาร์กก็ไม่ไหวหรอก เพราะอันนั้นมุ่งสร้างความเท่าเทียมทางเศรษฐกิจแต่กลับไปกำจัดเสรีภาพทางการเมืองซะงั้น การปกครองแบบโลกเสรีจึงควรมีกลไกบางอย่างที่ช่วยลดความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจเสริมเข้าไปด้วย ถึงจะสมบูรณ์ ซึ่งทำได้โดยให้รัฐฯ มีหน้าที่จัดการสวัสดิการสังคมบางอย่างเพื่อช่วยลดความเหลี่อมล้ำทางเศรษฐกิจในโลกเสรีลง ผมเรียกการปกครองแบบนี้ว่า Liberal Democracy