0082: Big Mac Index

ทฤษฎีหนึ่งที่ใช้อธิบายอัตราแลกเปลี่ยนมีชื่อว่า Purchasing-Power Parity (PPP) ทฤษฏีนี้กล่าวว่า ถ้าโลกของเรามี mobility ที่ดีพอสมควร ในระยะยาวอัตราแลกเปลี่ยนของแต่ละประเทศจะต้องวิ่งเข้าสู่จุดที่ทำให้เราซื้อสินค้าทุกชนิดได้ในราคาเดียวกันทั่วโลก

นิตยสาร The Economist ได้ทำการเปรียบเทียบราคาของ Big Mac ทั่วโลก แล้วดูว่าอัตราแลกเปลี่ยนที่ถูกกำหนดโดย PPP ของแต่ละประเทศนั้นควรเป็นเท่าไร ปรากฏว่า ณ สิ้นปี 2549 ผลเป็นดังนี้ (Big Mac ในสหรัฐชิ้นละ 3.10 เหรียญ)

ประเทศ |  ราคาบิกแมค ($) |  อัตราจริง |  อัตราตาม PPP | ส่วนต่าง

จีน        |     1.31 |    8.03   |   3.39 |  -58%

มาเลเซีย   |    1.52    |    3.63 |   1.77 |  -51%

ไทย    |   1.56   |  19.35   |   38.45  | -50%

อินโดนิเชีย   |   1.57   |   9325   |   4709  | -49%

อังกฤษ   |   3.65   |    1.88    |   1.66  | +18%

สหภาพยุโรป    |   3.77    |   1.28    |    1.05 | +22%

ตารางนี้จัดทำเมื่อเดือนพฤกษาคม 2549 อัตราแลกเปลี่ยนดอลล่าร์บาทจึงยังเป็น 38.45 บาทต่อดอลล่าร์อยู่ ปรากฏว่า อัตราแลกเปลี่ยนที่กำหนดโดย PPP แท้จริงควรจะเป็น 19.35 บาทต่อดอลล่าร์เท่านั้น หรือแสดงว่าที่ผ่านมานั้นค่าเงินบาทถูกแทรกแซงให้อ่อนกว่าความเป็นจริงไปถึง 50% เลยทีเดียว แม้ว่า PPP จะไม่สามารถแทนอัตราแลกเปลี่ยนที่แท้จริงได้อย่างสมบูรณ์เพราะ mobility ของโลกยังไม่สมบูรณ์ กำแพงภาษีก็ยังมีอยู่มาก แต่ผลต่างที่มากอย่างมีนัยสำคัญถึงขนาดนี้ คงพอจะบอกอะไรเราได้บ้างไม่มากก็น้อย

เช่นนี้แล้ว เงินบาทที่แข็งขึ้นในช่วงที่ผ่านมานั้นมิน่าจะใช่ปัญหา แต่น่าจะเป็นการกลับสู่ภาวะสมดุลตามสภาพความเป็นจริงมากกว่า ที่ผ่านมาเราเองนั้นแหละที่พยายามตรึงค่าเงินไว้ในระดับอ่อนผิดธรรมชาติ การทำให้เงินอ่อน 50% ก็เหมือนกับการขนทรัพยากรออกมาขายแบบขาดทุนเพื่อให้เรามีกระดาษสีเขียวมาเก็บไว้ วิกฤตเศรษฐกิจครั้งที่แล้วก็เกิดจากการตรึงค่าเงินเอาไว้ในระดับที่แข็งผิดธรรมชาติ เราควรเรียนรู้อะไรจากวิกฤตปี 40 ที่แสนเจ็บปวดของเราเสียบ้าง ผิดครั้งแรก โทษเขา ผิดครั้งที่สอง โทษใครไม่ได้อีกนอกจากเราครับ ถึงเวลาแล้วที่ผู้บริโภคภายในประเทศจะมีอำนาจซื้อที่สูงขึ้นเพื่อให้ตรงตามความเป็นจริง

Tweet

Related Posts:

• 0262: รัฐไทยยุคอนุรักษ์นิยมใหม่ (จารีตนิยม) (5/6)
• 0256: ป. and the three musketeers (4/6)