ช่วงนี้รู้สึกอยากทำอะไรที่ไม่เคยทำดูบ้าง ”ติส” กำเริบ ก็เลยไปเข้าคอร์สวาดภาพสีน้ำมันเบื้องต้นกับ Amarin Training มาครับ
รูปสีน้ำมันรูปแรกในชีวิต ใช้สีไม่เป็นเลย ก็เลยได้รูปที่ดูไร้มิติ เพิ่งจะมา”เก็ต”ก็ตอนที่วาดลูกผลไม้สีส้มซึ่งเป็นสิ่งสุดท้ายที่วาดในภาพแล้ว
เอาใหม่คราวนี้รูปดอกไม้ ดู ”โก๊ะ” (Gogh) มั้ยครับ อิอิ?
สุดท้ายรูป landscape ครับ ตั้งใจทำให้เกิดความลึกสุดๆ แล้วแต่ทำได้แค่นี้ อาจารย์บอกว่ารูปนี้สวยแล้วแต่จะต้องมองไกลๆ (อ้าว แล้วกัน ซะงั้น…)
ว่างๆ ก็ลองวาดรูปดูบ้างก็ได้นะครับ ผมว่ามันช่วยเติมเต็ม “จิตวิญญาณ” ของเราได้ดี (นึกถึงท่าทางของ อ.เฉลิมชัย) ทราบมั้ยครับว่ารูปวาดสามารถบอกอะไรเกี่ยวกับผู้วาดได้มากเลยครับเพราะคนเราจะแสดงสิ่งที่อยู่ภายในจิตใต้สำนึกของเราออกมาโดยไม่รู้ตัวผ่านรูปที่เราวาด ผมยังจำฉากหนึ่งในเรื่อง Good Will Hunting ได้ดีตอนที่ Will Hunting เพียงแค่ดูภาพที่นักจิตวิทยา (แสดงโดย Robin Williams) วาดก็สามารถล่วงรู้ถึงปมในอดีตเกี่ยวกับภรรยาของผู้วาดได้ทันที
อาจารย์ดูงานของผมแล้วบอกว่าผมเป็นคนที่ชอบอะไรที่สะใจ แต่ไม่กล้าที่จะออกนอกกรอบอย่างเต็มที่ อึม ก็มีส่วนจริงอยู่เหมือนกัน ส่วนผมเองมาดูรูปที่ตัวเองวาดไว้ทีหลังรู้สึกว่า รูปดอกบัวของผมมันออกแนวพระๆ ยังไงก็ไม่รู้ สงสัยจิตใต้สำนึกคงอยากเป็นพระแต่ไม่อยากอยู่ในพระธรรมวินัยนะครับ เหอๆ
ยินดีกับคุณโจ๊กด้วยค่ะ ส่วนตัวแล้วชอบรูปสุดท้ายมากสุด เพราะรายละเอียดสีน่าสนใจดีค่ะ (ที่อ.บอกว่ารูปต้องดูไกลๆหน่อย มันแปลว่า Stroke ของการลงสี กับการBlend ของกลุ่มสี ยังไม่ค่อยละเอียดรึเปล่า)
วาดค่อไปนะ จะได้เอาไปลงในหนังสือเล่มใหม่
ชอบแวนโก๊ะมากที่สุดเหมือนกัน โมเน่ต์ก็ชอบด้วย แต่ชอบคนละแบบ
ชอบ แวน โก๊ะ แบบไม่มีเหตุผล
แหะๆ ขอบคุณทุกความเห็นครับ
อ่านแล้วอยากไปเรียนมั่งเลยค่ะ
ผมว่าพี่วาดได้สวยดีแล้วนะ มีsense ดีทีเดียวเลยล่ะ
คุ้นๆเหมือนของแวนโก๊ะ รับอิทธิพลมาเหมือนกัน สีมันบอก รูปสุดท้ายเหมือนรูปของศิลปินจำชื่อไม่ได้แต่ว่าเคยเห็นในรายการแฟนพันธ์แท้ ที่เป็นรูปดอกบัวเพราะอยากแสวงหาเหมือนพระศาสดาแต่ไม่อยากบวชเพราะวินัยมาก วินัยไม่เท่าไหร่แต่ถ้าไม่เหมาะกับตัวเราจะเสียโอกาสทางโลกบ้านรถเมียลูกความสุขเล็กๆ เจ้าชายสิทถัดถะ ท่านไปแสวงหาได้เพราะถ้าการตรัสรู้ไม่มีจริงก็กลับมาครองเมืองเหมือนเก่าบิดาท่านก็ยังอยู่แต่เราๆถ้าไปบวชสัก 7 ปี ถ้าไม่เจออะไรนอกจากเสียเวลาเปล่าๆ กลับมาจะเกิดอะไรขึ้น ลองดูชีวิตศิลปินแวนโก๊ะตายไปไม่ได้ใช้เงินตัวเองสักบาทแต่ผลงานมันมีมุลค่ามหาศาลแสดงว่าชีวิตของศิลปินมันตีราคาได้ที่ผลงานแต่ไม่รับประกันว่าจะได้อยู่ใช้หรือเปล่าสรุปคือ ต้องลองดูสักตั้ง ไม่ดีก็ถอย แทงกั๊กไว้ก่อนเผื่อเจอครูดีเหมือนซื้อหุ้นไม่ลองไม่รู้ดวงดีหรือมีบุญก็ได้ของดีราคาถูก
โก๊ะได้ใจดีทีเดียว (ทีเดียวจริงๆ … ฮา)
: )
รูปก็สวนดีนะครับ
รูปสุดท้าย นี้มันรูปหากิน ที่ผมเขียนมาตั้งแต่เล็กจนโตครับ
ถ้าชอบศิลปะ ต้องไม่พลาด งานรูปวาดฝีพระหัตถที่เขาจะจัดที่ central นะครับ
ว่าจะเขียน promote ใน blog วันสองวันนี้ครับ
มีศิลปิน เอารูปของตัวเองไปประมูล เงินที่ได้ ทูลเกล้าถวายในหลวง อีกเพียบครับ
ศิลปิน ระดับ ประเทศทั้งนั้นครับ ผมละชอบจริงๆ งานแบบนี้ไม่พลาดแน่ครับ