ผมทำหนังสือซึ่งเป็นงานที่ต้องพึ่งพาไอเดียมากครับ พอทำไปนานๆ ก็เลยได้ข้อสังเกตเกี่ยวกับเรื่องความคิดสร้างสรรค์ครับ
ผมว่าสมองส่วนที่ผลิตความคิดสร้างสรรค์น่าจะเป็นสมองส่วนที่เราควบคุมไม่ได้ครับ (คนเราควบคุมส่วนใหญ่ของสมองไม่ได้) บทมันจะมามันก็มา บทมันจะไม่มาก็ไม่มาซะงั้น สำหรับงานอย่างอื่น ถ้าช่วงไหนเร่ง เราสามารถอดหลับอดนอนฝืนทำไปเรื่อยๆ ได้ แต่สำหรับงานที่ต้องพึ่งไอเดีย ลองบังคับตัวเองให้นั่งเขียนออกมาเรื่อยๆ จะพบว่าไม่มีประโยชน์ครับ เพราะสุดท้ายแล้ว ผลงานที่ออกมาคุณภาพจะไม่ได้ ต้องโยนทิ้งลงถังขยะหมดอยู่ดี
นี่คงทำให้เกิดคำว่า อารมณ์ศิลปิน ล่ะมังครับ เวลาคนที่ทำงานที่ต้องใช้ไอเดียไม่ยอมทำงาน บอกว่าไม่มีอารมณ์ คนรอบข้างมักจะไม่เข้าใจและถูกมองว่าเป็นคนไม่รับผิดชอบงาน แต่ไม่รู้จะทำยังไง เพราะฝืนทำไป งานที่ออกมามันก็ใช้ไม่ได้อยู่ดี
เรื่องที่แปลกกว่านั้นคือ สมองส่วนที่ผลิตความคิดสร้างสรรค์ยังชอบเล่นซ่อนหากับเราอีกด้วย บางทีเวลาเราจะนั่งลงดีๆ เพื่อที่จะเขียน เรากลับเขียนไม่ออกเลย แต่ทันทีที่เปลี่ยนบรรยากาศไปทำอย่างอื่นที่ไม่เกี่ยว ไอเดียจะผุดออกมาทันที โดยส่วนตัวผมต้องมีสมุดโน้ตเล่มเล็กๆ ใกล้ตัวเสมอ เวลาไอเดียผุดขึ้นมากลางถนนจะได้จดไว้ทัน ที่ผ่านมา ผมจดเอาไว้ได้เพียบเลย ส่วนใหญ่แล้วไอเดียจะชอบออกมาตอนวิ่งออกกำลังกายหรือว่ายน้ำมากเป็นพิเศษ แต่จริงๆ แล้วไม่จำกัดประเภทของกิจกรรมเลยครับ
เพราะอย่างนี้ บางทีผมจะมีวิธีการหลอกล่อสมองส่วนความคิดสร้างสรรค์ เป็นต้นว่า ผมสังเกตว่า เวลามีงานอย่างหนึ่งที่ต้องรีบทำให้เสร็จ มักคิดอะไรไม่ค่อยออก ผมจะแกล้งหางานอย่างอื่นให้กับตัวเองเพื่อมาเบียดบังเวลาของงานอย่างแรก ปรากฏว่าได้ผลครับ พอเราต้องเปลี่ยนไปเร่งงานอย่างอื่น ไอเดียสำหรับงานอย่างแรกก็จะผุดออกมา ทำให้เราได้ผลงานของงานอย่างแรกออกมา แปลกดีมั้ยครับ
ส่วนใหญ่ตอนหลังผมต้องหาโปรเจ็คมากกว่าหนึ่งอย่างไว้ทำไปพร้อมๆ กัน วิธีนี้จะช่วยทำให้ได้ผลผลิตงานมากกว่ามีเวลาที่ทำงานชิ้นสำคัญแค่อย่างเดียว
ช่วงที่ต้องการเค้นไอเดียแบบฉุกเฉิน ผมก็มีวิธีลัดด้วยเหมือนกัน นั่นคือ กาแฟอีน ครับ กาแฟอีนเป็นสารกระตุ้นไอเดียที่ทรงพลังจริงๆ บางครั้งผมจะอัดโค้กเข้าไปสองกระป๋องติดต่อกันเวลาต้องการไอเดียแบบเร่งด่วน ภายในครึ่งชั่วโมง สมองจะเริ่มแล่นเลยครับ แต่วิธีนี้ห้ามใช้บ่อยนะครับ เพราะจะเริ่มใช้ไม่ได้ผล แถมยังทำให้เสพติดกาแฟอีนอีกต่างหาก ผมสงวนไว้ใช้ในยามที่จำเป็นจริงๆ เท่านั้น ทีมวิศวกรของไมโครซอฟท์ที่ริชมอนด์สามารถสั่งเครื่องดื่มที่มีส่วนผสมของกาเฟอีนมาดื่มได้ฟรีตลอดเวลาโดยไม่จำกัดจำนวน บริษัทเลี้ยงเต็มที่ครับเพราะบิลเกตต์รู้ว่ากาเฟอีนช่วยให้วิศวกรของเขาทำงานได้ดีขึ้นครับ
ผมว่าสมองของคนเรายังมีอะไรอีกมากที่นักวิทยาศาสตร์ค้นคว้าไปไม่ถึงนะครับ เล่าแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน พอดีนึกอะไรออกได้อีกแล้ว เลยต้องขอตัวก่อน
สามารถเข้าไปฝึกสมอง บวกความคิดสร้างสรรค์ได้ที่นี่ครับ flipp2w.blogspot.com
เราควบคุมไม่ได้.. บทมันจะมามันก็มา บทมันจะไม่มาก็ไม่มา
กะ
บางทีผมจะมีวิธีการหลอกล่อ..
นึกว่าคุยกันเรื่อง ‘หลอกเด็ก ให้เนียน’ กันอยู่ หุหุ
กินโค๊กมากๆระวังอ้วนนะครับ ^^”
พี่หมีหัวโตครับ
ปกตินั่งตาบั๊คสาขาไหนครับ
ผมนั่งที่จามจุรีสแควร์บ่อยสุด
ไม่ใช่สาวอย่างเดียว
เด็กอีกตะหาก
สนใจมั๊ยครับ
คุ๊ก คุ๊ก คุ๊ก ไอครับไอ อย่าคิดมาก
ขนาดท่านแม่ทัพหัวขนาดนี้ยังมาบ่นเรื่องนี้
พวกลอกชาวบ้านเขาอย่างเดียวอย่างผมนี้
มิยิ่งต้องติดคาเฟอีนหนักเข้าไปอีกหรือ
ผมมานั่งคิดที่มันตื้อขนาดนี้
คงเป็นเพราะตอนสอบสมัยเด็ก
วิชาพีชคณิตที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์บ้างนิดหน่อย
ผมมัวแต่ลอกข้อสอบคนอื่นเขามาตลอด
เคราะห์กรรมที่ทำไว้จึงติดเทอร์โบมาให้ผล ในชาติเดียวกันนั่นแล…