
นานมาแล้วมีชายชราผู้หนึ่งอาศัยอยู่เพียงลำพังกลางป่า แม้ว่าที่อยู่อาศัยของเขาจะอยู่ไกลจากหมู่บ้านแต่หัวกระไดบ้านของเขาก็ไม่เคยแห้งเพราะชายชราผู้นี้มี “นิ้ววิเศษ” ซึ่งเมื่อชี้อะไรก็ตาม สิ่งนั้นจะกลายเป็นทองคำทันที
ทุกคนในหมู่บ้านต่างมาเยี่ยมเขาเป็นประจำ ทุกคนนำเอาสิ่งของต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น แอ๊ปเปิ้ล รองเท้า หนังสือ หรืออะไรก็ตามที่พวกเขาอยากให้กลายเป็นทองคำมาด้วย ทุกวันพวกเขาจะรอคิวอยู่หน้าบ้านของชายชราเป็นแถวยาวเหยียดนานนับชั่วโมงแต่ทุกคนก็ได้รับผลตอบแทนที่คุ้มค่ากับการรอคอยกลับไป
ทุกวันชายชรายินดีที่จะอุทิศเวลาส่วนตัวเปลี่ยนสิ่งของให้เป็นทองคำให้แก่ชาวบ้านทุกคนที่มารอคิวตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ลึกๆ แล้วเขารู้สึกภูมิใจที่ได้สร้างกุศลอันยิ่งใหญ่ด้วยช่วยเหลือผู้คนในหมู่บ้านให้ได้มีความสุขอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย อย่างไรก็ดี เขามีข้อแม้ว่า ทุกคนจะต้องนำสิ่งของที่ต้องการให้เปลี่ยนเป็นทองคำมาเอง
วันหนึ่ง หญิงผู้เปี่ยมด้วยปัญญาผู้หนึ่งได้ยินเกียรติศัพท์ของชายชราผู้นี้จึงตัดสินใจเดินทางมาดูด้วยตนเอง เธอรอคิวอย่างใจเย็น เมื่อถึงเวลาที่เธอได้เข้าพบชายชรา ชายชราสังเกตเห็นว่าเธอมิได้นำสิ่งของใดๆ ติดตัวเธอมาเลย แต่ชายชราก็ไม่ได้กล่าวตำหนิหญิงผู้นั้นแม้แต่น้อย เขาหยิบก้อนหินขึ้นมาก้อนหนึ่ง แปลงมันเป็นทองคำ แล้วมอบให้หญิงผู้นั้นด้วยรอยยิ้ม แต่หญิงผู้นั้นไม่พูดอะไร เธอไม่ยอมรับหินทองคำก้อนนั้น แล้วเดินทางกลับบ้านอย่างเงียบๆ
วันต่อมา หญิงผู้นั้นก็กลับมารอคิวใหม่อีก คราวนี้เธอไม่ได้นำอะไรติดตัวมาเหมือนเช่นเคย แต่ชายชราไม่ได้แสดงอาการหงุดหงิดแม้แต่น้อย คราวนี้เขาหยิบขอนไม้ขอนหนึ่งขึ้นมา เปลี่ยนมันเป็นทองคำ แล้วมอบให้เธอ แต่แล้วเธอก็กล่าวตอบว่า “ฉันไม่อยากได้มัน” ชายชราได้แต่ยิ้ม แต่ก็ไม่ว่าอะไร
วันที่สาม หญิงผู้นั้นก็มาตัวเปล่าอีก คราวนี้ชายชราเลยหยิบประตูบานใหญ่ขึ้นมา เปลี่ยนมันเป็นทองคำ แล้วส่งให้หญิงผู้นั้นพร้อมกับบอกว่า “นี่คงทำให้เธอพอใจไปได้อีกนานเลยทีเดียว” แต่เธอกลับตอบว่า “ไม่ นั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันอยากได้”
“อึม ถ้าอย่างนั้นแล้วอะไรล่ะที่เธออยากได้?” ในที่สุดชายชราก็เอ่ยปากถาม
“ที่ฉันอยากได้คือนิ้วของคุณ” เธอตอบ
(ที่มา: the Venture Adventure by Daryl Berstein)


อ่านไปสนุกดี แต่คล้ายๆ เอาเรื่อง ชาวนาที่ทำขวานตกน้ำ (เทวดางมให้ 3 ครั้งๆ แรก เป็นขวานเงิน ชาวนาบอกไม่ใช่ขวานของเขา ครั้งสองเป็น ขวานทอง ชาวนาบอกไม่ใช่ ขวานของเขา จนครั้งสุดท้าย งมได้ขวานไม้ จึงบอกว่า ใช่ ในที่สุด เทวดาว่าซื่อสัตย์ดี จึงให้มา 3 ขวานเลย อีกเรื่องเป็นเรื่อง ห่าน(ไข่)ทองคำ ตอนหลังอยากได้ไข่เยอะทีเดียว จึงฆ่าห่านซ่ะ แต่พอห่านตายก็ไม่ได้ไข่ กรณีนี้ ตัดนิ้วไป นิ้วคงเน่า ไม่ได้ทองเหมือนกัน แหะ แหะ
จะเอาทั้งที ต้องเอาตั้งแต่ต้นตอ…
สอนเขาจับปลา ดีกว่าหาปลาให้เขา
เสกทองให้เขา ก็เหมือนหาปลามาให้เขา สู้ให้นิ้วเขาไปเลย ดีกว่า ใช่ไหม คิคิ
เหอ เหอ เหมือนดัดแปลงมาจาก ตอนหนึ่งของ เซียน ลื่อท่งปิง หนึ่งใน 8 เซียนของจีนเลย แต่ในเรื่องเป็นเด็กน้อยกับท่านเซียน
เอ หมายถึงหุ้นห่านทองคำอ๊ะป่าวคับ งง งง
หุหุ ช่างคิดจริงๆ