Author Archives: Dekisugi

0023: อย่าละเลย Search Cost

ค่าเสียโอกาสเป็นต้นทุนที่มองไม่เห็นซึ่งคนเราละเลยกันบ่อยที่สุด แต่นอกจากค่าเสียโอกาสแล้ว ยังมีต้นทุนที่มองไม่เห็นอีกอย่างหนึ่งที่เรามักหลงลึมบ่อยไม่แพ้กันด้วย นั่นคือ Search Cost หากคุณมีบ้านหลังหนึ่งที่ต้องการขาย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ คุณย่อมอยากขายบ้านหลังนั้นในได้ราคาสูงสุดเท่าที่จะเป็นไปได้ บ้านเป็นสินทรัพย์ที่ตีมูลค่าที่แท้จริงได้ยาก แต่ละคนอาจมีวิธีใช้ประโยชน์จากบ้านหลังนั้นได้ไม่เท่ากัน และบ่อยครั้งคุณค่าของบ้านก็ขึ้นอยู่กับความพอใจส่วนตัวด้วย บ้านของคุณจึงมีค่าต่อคนแต่ละคนไม่เท่ากัน วิธีที่จะขายบ้านของคุณให้ได้ราคาสูงสุดคือต้องขายบ้านหลังนั้นให้กับใครก็ตาม ที่เห็นคุณค่าของบ้านหลังนั้นสูงสุดในตลาด (และต้องเป็นคนที่มีเงินพอที่จะจ่ายตามคุณค่าที่เขามองเห็นด้วย) แต่ปัญหาก็คือ คุณไม่รู้ว่าใครคือคนที่ยินดีจ่ายเงินซื้อบ้านคุณในราคาสูงที่สุดในโลกนี้ ถ้าคุณเพลี่ยงพล้ำตกลงขายให้กับคนอื่นที่เห็นคุณค่าของบ้านหลังนั้นน้อยกว่าคนที่เห็นค่าสูงสุด ก็เท่ากับคุณปล่อยได้กำไรส่วนหนึ่งที่คุณควรจะได้ซึ่งมีค่าเท่ากับส่วนต่างของราคาบ้านที่สองคนนี้ยอมจ่ายให้หลุดมือไปฟรีๆ แล้ว เงินจำนวนนี้อาจมีค่ามากทีเดียวสำหรับของราคาสูงอย่างบ้าน บางทีมันอาจจะมากกว่าเงินเดือนที่คุณทำงานหามาทั้งปีเลยก็ได้ ถ้าโลกนี้ไม่มี Search Cost คุณคงใช้เวลาอย่างไม่จำกัดในการค้นหาบุคคลที่ว่าจนกว่าจะพบ แต่ในความเป็นจริง คนเรามักไม่ได้ทำแบบนั้น เราอาจติดต่อคนที่รู้จักหรือติดประกาศขายบ้าน หลังจากนั้นเราก็พาคนที่สนใจไปดูบ้าน และเจรจาต่อรองราคากัน ทำแบบนี้อยู่สักสี่ห้าราย จนพอจะรู้ว่าคงขายบ้านหลังนี้ได้ราคาสักประมาณเท่าไร สุดท้ายแล้ว คุณก็คงขายบ้านหลังนั้นให้กับคนที่ยอมจ่ายแพงที่สุดเท่าที่คุณได้เจรจามา ที่จริงแล้วคุณก็รู้ว่า ถ้าคุณยังคงหาต่อไปเรื่อยๆ คุณอาจพบคนที่ให้ราคาสูงกว่านั้นอีกไปเรื่อยๆ แต่คุณก็ไม่ได้ค้นหาต่อแล้ว … Continue reading

Posted in เศรษฐศาสตร์ | Tagged | 15 Comments

0406: แฟชั่นของทุนนิยม

แรกเริ่มเดิมทีนั้น อาชีพที่ถูกมองว่าเป็นอาชีพของนายทุนคือ พ่อค้า เพราะพ่อค้าเพียงแต่ซื้อมาแล้วก็ขายไปกินกำไรส่วนต่าง ไม่ต้องผลิตสิ่งของ เราจะมองว่าคนที่ทำแค่ซื้อมาขายไปนั้นไม่ได้ทำประโยชน์ก็แต่เราจะมอง ในยุคแรกๆ ของทุนนิยมนั้น การค้าขาย คือวิธีสะสมทุนที่เร็วที่สุดจริงๆ สมัยก่อน เมืองที่ตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะจะเป็นศูนย์กลางทางการค้าในภูมิภาคโดยเฉพาะอย่างยิ่งการค้าทางทะเลนั้น มักจะสามารถสะสมความมั่งคั่งจนกลายเป็นมหาอำนาจได้ เมืองเวนิสที่ร่ำรวยมากในยุคฟื้นฟูนั้นผูกขาดการค้าขายทางทะเลของยุโรปในแถบเมดิเตอร์เรเนียนเอาไว้ ส่วนในยุคล่าอาณานิคม โปรตุเกสและสเปนก็ร่ำรวยเพราะอยู่ในชัยภูมิที่ได้เปรียบในการสำรวจโลกและนำสินค้าจากทั่วโลกเข้ามาขายในยุโรป อาจเป็นเพราะในสมัยก่อน การผลิตสินค้าจำนวนมากยังเป็นเรื่องที่ทำไม่ได้ วิธีการที่จะทำให้มีสินค้้าป้อนผู้บริโภคได้รวดเร็วที่สุดก็คือการนำสินค้าจากที่อื่นมาขาย การค้าจึงเป็น Competency ที่สำคัญ และทำให้พ่อค้ากลายเป็นอาชีพที่ร่ำรวยที่สุด เพราะพ่อค้าคือคนที่เอาสิ่งที่ดินแดนแถบหนึ่งผลิตได้มากเกินไปมาขายให้ดินแดนที่ขาดแคลนสินค้านั้นๆ อยู่ ยุคทุนนิยมด้วยการค้านั้นเป็นยุคที่คงอยู่นานนับพันปีเลยทีเดียว ต่อมาเกิดการปฏิวัติอุตสาหกรรมขึ้นทำให้เราสามารถผลิตสินค้าเป็นจำนวนมากๆ ได้ วิธีการสะสมทุนให้ได้เร็วที่สุดจึงค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นการเปิดโรงงานเพื่อผลิตสินค้าจำนวนมาก เพราะการผลิตกลายเป็นวิธีตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคที่ง่ายที่สุด โลกของเราก็เข้าสู่ยุคทุนนิยมการผลิตแทน สมัยนั้นใครหาเงินมาเปิดโรงงานได้ รับรองว่ารวยแน่ ตลาดเป็นของผู้ผลิตสินค้า บุคคลที่รวยที่สุดในโลกในสมัยนั้น อย่างเช่น John D.Rockefeller ก็คุมกำลังการผลิตนำ้มันของโลก … Continue reading

Posted in ธุรกิจ, เศรษฐศาสตร์ | Tagged , | 15 Comments