Tag Archives: สหรัฐ

0345: ไมเนอร์ อินเตอร์เนชั่นแนล

จุดอ่อนอย่างหนึ่งของตลาดหุ้นบ้านเราคือ บ้านเราไม่ใช่สังคมแบบทุนนิยม บริษัทจำนวนมากจึงไม่อยู่ในโหมดของการแสวงหาการเติบโตแบบต่อเนื่อง ทำให้หาหุ้นเติบโตที่จะลงทุนในระยะยาวได้ยาก พวกที่บอกว่าจะโตเยอะๆ ก็มักเป็นพวกหน้าใหม่ ต้นทุนทางสังคมต่ำ ลงทุนระยะยาวแล้วเสียวมาก เพราะที่ปรากฏว่าโตได้ปีเดียวแล้ว แต่หลังจากนั้นก็ขาดทุนหนักมีเยอะ พวกที่มีฐานธุรกิจที่มั่นคงแล้วก็มักไม่อยู่ในโหมดของการเติบโตแล้ว จะหาแบบที่พื้นฐานดีๆ และในเวลาเดียวกันก็โตไปเรื่อยๆ ด้วย (best of both worlds) ยาก ต้องเฟ้นกันหนัก ผมว่านี่คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ผมเริ่มสนใจบริษัทนี้ เพราะไมเนอร์เป็นหนึ่งในบริษัทที่มีฐานธุรกิจที่ค่อนข้างมั่นคงแล้ว แต่ก็ยังมี “สัญญาใจ” กับผู้ถือหุ้นที่จะเติบโตต่อไปเรื่อยๆ ให้ได้ปีละ 20% โดยไม่มีวันหยุด (ระบุไว้ในวิสัยทัศน์ของบริษัทด้วย) มันจึงเป็น candidate ของ 7LTG ที่น่าสนใจมาก การลงทุนในบริษัทที่ยังต้องพึ่งพาตลาดทุนในการขยายธุรกิจอยู่เสมอ ยังมีข้อดีอีกตรงที่บริษัทยังต้องแคร์ความรู้สึกของผู้ถือหุ้นอยู่ ถามอะไรก็รีบตอบ ตีหัวเข้าบ้านยังไม่ได้ ต่างกับบริษัทที่ธุรกิจอิ่มตัวแล้ว พึ่งตัวเองในเรื่องเงินทุนได้ … Continue reading

Posted in การลงทุน | Tagged , , , , , , , , , | 73 Comments

0340: รู้จักภาครัฐของไทยให้มากขึ้น

ช่วงนี้คลุกอยู่กับตัวเลขของทางภาครัฐฯ เพราะกำลังค้นคว้าอะไรบางอย่างอยู่ เลยสบโอกาสมานำเสนอตัวเลขบางส่วนเพื่อให้ได้รู้จักภาครัฐของไทยกันมากขึ้นในแง่การเงินการคลังนะครับ แม้ว่าโดยส่วนตัวผมจะไม่ชอบให้ภาครัฐฯ มีขนาดใหญ่ๆ เพราะเป็นที่มาของการคอรัปชั่นความไร้ประสิทธิภาพต่างๆ แต่ก็ต้องยอมรับว่า ทุกวันนี้ภาครัฐฯ ของไทยมีขนาดเล็กอยู่แล้วเมื่อเทียบกับประเทศอื่นโดยเฉพาะประเทศที่พัฒนาแล้ว ในแต่ละปีภาครัฐฯ ของไทยใช้จ่ายเพียงแค่ สิบกว่าเปอร์เซ็นต์ของจีดีพีเท่านั้น ในขณะที่รัฐสวัสดิการอย่างเช่นสแกนดิเนเวียใช้จ่ายกันเกิน 50% หรือเท่ากับครึ่งประเทศเป็นสังคมนิยมไปแล้ว หรือแม้แต่ประเทศพัฒนาแล้วที่นิยมกลไกตลาดอย่างเช่นสหรัฐฯ หรืออังกฤษก็ใช้จ่ายกันมากกว่า 40% ของจีดีพีเลยทีเดียว   ยิ่งถ้าหากเรานับรวมเศรษฐกิจนอกระบบซึ่งของไทยคิดเป็นสัดส่วนที่ใหญ่กว่าของประเทศที่พัฒนาแล้วมาก ก็ยิ่งต้องบอกว่า ภาครัฐของไทยนั้นมีขนาดเล็กเข้าไปอีก  ปัญหาภาครัฐฯ ของบ้านเราจึงไม่ได้อยู่ที่ขนาดแต่เป็นเรื่องของความคล่องตัวและการนำเงินไปใช้ให้มีประสิทธิภาพมากกว่า (เรื่องการคอรัปชั่นนั่นเอง) และในด้านรายรับ ถ้าหากจะถามว่า ทุกวันนี้เราเก็บภาษีเยอะไปหรือไม่ ก็คงต้องตอบว่าไม่อีกเช่นกัน ภาครัฐฯ ของไทยเก็บภาษีได้แค่ประมาณ 17% ของจีดีพีเท่านั้น แต่จะบอกว่าควรขึ้นอัตราภาษีหรือไม่นั้นก็คงไม่ใช่อีกเช่นกัน ปัญหาเรื่องการจัดเก็บภาษีของบ้านเราไม่ได้อยู่ที่อัตราภาษีมากเท่ากับเรื่องฐานการจัดเก็บภาษีที่ยังลักลั่นกันอยู่มาก เพราะมีเศรษฐกิจนอกระบบขนาดใหญ่ที่ไม่ยอมจ่ายภาษีอยู่ ซึ่งนับว่าเป็น Bad Reward System ของสังคมด้วยที่ คนที่เสียภาษีตามจริงก็ต้องถูกรีดกันไปเรื่อยๆ ในขณะที่คนที่หลบภาษีได้ก็สบายกันต่อไป เวลาแข่งขันกับคนเสียภาษีก็ได้เปรียบด้วย เพราะมีต้นทุนต่ำกว่า เรื่องเศรษฐกิจนอกระบบนี้ผมถือว่าเป็นปัญหาที่สำคัญมากๆ … Continue reading

Posted in เศรษฐศาสตร์ | Tagged , , , , | 24 Comments

0339: ดัชนีวัดความสุข

ไหนๆ ก็เขียนถึงอันดับประเทศที่คนมีความเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่นมากที่สุดไปเมื่อคราวที่แล้ว ครั้งนี้ก็เลยอยากขอโอกาสเขียนถึงอันดับของประเทศที่ผู้คนมีความสุขไปด้วยเสียเลย เพราะเป็นเรื่องหนึ่งที่มีการพูดถึงกันบ่อยว่า บ้านเราน่าจะเลิกสนใจตัวเลขจีดีพี และคิดดัชนีวัดความสุขขึ้นมาใช้วัดเป้าหมายของประเทศแทนอย่างเช่นในกรณีของประเทศภูฏาน เพราะ “ความสุข” น่าจะเป็นเป้าหมายสุดท้ายของการพัฒนาประเทศมากกว่าเรื่องของระดับรายได้ เรื่องของการสำรวจระดับความสุขของคนในประเทศต่างๆ นี้มีการจัดทำกันอยู่ด้วยกันหลายสำนัก แต่ปัญหาสำคัญของการวัดความสุขคือ ความสุขเป็นเรื่องของความพึงพอใจ เป็นเรื่องของความรู้สึกที่ subjective มาก หลายสำนักใช้วิธีเอาตัวเลขในด้านต่างๆ ที่เห็นว่ามีผลต่อความสุขมาเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักออกมาเป็นค่าดัชนีความสุข ซึ่งก็เป็นวิธีเดียวกันกับการจัดทำดัชนีอย่างอื่นทั่วไปที่ non-subjective ที่นิยมทำกัน แต่ปัญหาของการทำอย่างนั้นในกรณีของการวัดความสุขก็คือ แล้วใครเป็นคนกำหนดว่าแต่ละปัจจัยควรได้น้ำหนักเท่าไรในการคำนวณดัชนีความสุข เพราะแต่ละคนย่อมให้น้ำหนักแต่ละด้านของชีวิตที่มีผลต่อความสุขแตกต่างกัน โดยส่วนตัว ผมจึงมองว่า การวัดความสุขที่ดีที่สุด (แม้ว่าจะไม่สมบูรณ์แบบ) คือการถามกลุ่มตัวอย่างเอาตรงๆ เลยนั้นแหละว่า ตัวเองมีความรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับชีวิตโดยรวม เพราะความสุขเป็นเรื่อง subjective มาก ต่อให้เราสร้างดัชนีที่ซับซ้อนขึ้นมาขนาดไหนเพื่อบอกว่าคนในประเทศหนึ่งมีความสุขมาก แต่ถ้าหากคนในประเทศกลับไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองมีความสุขแต่อย่างใด ก็คงเป็นดัชนีวัดความสุขที่ล้มเหลว บางคนอาจจะแย้งว่า บางทีคนเราก็ไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าตัวเองมีความสุขหรือไม่ แต่ผมไม่ค่อยเห็นด้วยกับแนวคิดนั้น เพราะสุดท้ายแล้วผมก็คงอยากอยู่ในที่ที่ตัวผมเองรู้สึกว่ามีความสุข มากกว่าที่จะอยู่ในที่ที่มีคนบอกเราว่าเรามีความสุขทั้งที่เราไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น ถ้ายึดตามเกณฑ์นี้ ดัชนีหนึ่งที่เคยมีการทำกันมาแล้วใช้วิธีนี้ได้แก่ … Continue reading

Posted in เศรษฐศาสตร์ | Tagged , , , , , , | 13 Comments