0149: Jaime Salm
ตุลาคม 5, 2008 at 2:10 pm | In สัพเพเหระ | 2 CommentsTags: design, green, MIO, sustainable, tcdc

เขาเปิดบริษัทออกแบบชื่อ MIO กับน้องชายสองคน เขาเป็นนักออกแบบ น้องชายเป็นผู้จัดการธุรกิจ ออกแบบผลิตภัณฑ์ด้านสิ่งแวดล้อมที่สามารถเข้าถึงได้ง่าย
การออกแบบจะคิดถึง พฤติกรรมและวัฒนธรรมก่อน ผนวกเข้ากับเทคโนโลยีที่มี เพื่อให้เกิดเป็นโอกาสในการออกแบบ เขาคิดถึงเรื่องนี้ตลอดเวลาที่อยู่บนท้องถนน
ปรัชญา : responsible desire คือ ไม่ใช่ซื้อเพราะต้องรักษาโลกอย่างเดียว แต่ซื้อเพราะมันสวยดีด้วย

- คนต้องการของแต่บ้านเยอะมากๆ หลายอย่างทำด้วยแก้ว ซึ่งทำให้โลกร้อนมาก (behavior/culture)
- ขนแกะเป็นวัตถุดิบที่ไม่ทำให้โลกร้อน (Material/ Process/Technology)
- ผลที่ได้คือบรรจุภัณฑ์ที่ทำจากขนแกะ
วัสดุก่อสร้างใหม่ที่ไม่ทำให้โลกร้อน

กลยุทธ์
- Design Aikido (Aikido คือ เอาพลังงานของคู่ต่อสู้มาใช้เป็นอาวุธในการต่อกรกับคู่ต่อสู้) ยางรอพื้นรถสามารถเป็นเก้าอี้ได้
- Producation (Product + Educate) คนชินกับเฟอร์ที่เป็นไม้หนักๆ เราสามารถเอาบอร์ดอัดมาทำเป็นเฟอร์หนักๆ ได้

- Customization/Eco-centric Design โคมอันนี้มีวัสดุส่วนที่ต้องตัดทิ้งน้อยมากๆ
- Active sustainable product
Q&A
อะไรยากที่สุด : การสื่อสารให้คนเข้าใจในตอนแรกครับ
My comment
ผมว่านักออกแบบคนนี้เหมือนนักขายมากครับ เชียร์เก่งมาก เป็นคุณสมบัติที่หาได้ยากสำหรับคนที่สามารถออกแบบได้ด้วย ขายไอเดียได้ด้วย นี่อาจเป็นเหตุผลที่สำคัญอันหนึ่งที่ทำให้บริษัทสองคนของเขาประสบความสำเร็จก็ได้ครับ
นักออกแบบให้ความสำคัญกับการติดตามเทคโนโลยีใหม่ๆ เรื่องวัตถุ เพื่อหาโอกาสในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่จากนวัตกรรมด้านวัสดุที่กำลังเกิดขึ้น
0146: Marije Vogelzang
ตุลาคม 5, 2008 at 11:09 am | In สัพเพเหระ | 2 CommentsTags: creativity, design, eating, eating design nordterdam, holland, nordterdam, tcdc

เธอสร้างบริษัทตัวคนเดียวหลังเรียนจบเมื่อปี 2000 เธอทุกสิ่งทุกอย่างอย่างหนักตลอดสี่ปี วันหนึ่งก็มีคนเสนอว่าทำไมไม่เปิดร้านอาหาร เพื่อที่จะได้ทดลองสิ่งที่ออกแบบไปด้วย เธอออกแบบทุกอย่างในร้านด้วยตนเอง ไม่ว่าจะเป็นการแต่งร้านหรือแม้แต่ผ้ากันเปื้อน ลูกค้าจะได้ทานอาหารที่เหมาะกับราศีของเขา ตามแนวคิดธาตุสี่อย่างของเทวนิยม สองชม.แรกมีแต่ลูกค้าธาตุลมและดินเข้ามา ทำให้อาหารสำหรับไฟและน้ำเหลือ ตอนหลังลูกค้าไฟและน้ำก็ทยอยมา มาเจอตอนหลังในตำราว่า คนไฟและน้ำมักมีนิสัยมาสาย


งานคริสมาร์ตไม่จำเป็นต้องมีต้นคริสมาร์ตเสมอไป ประเด็นคือการได้แชร์อาหารร่วมกันเท่านั้น งานเลี้ยงคริสมาร์ตที่เธอออกแบบก็เลยเป็นอย่างนี้ ทุกคนไม่รู้จักกันมาก่อน จานแบ่งออกเป็นสองข้าง เพื่อให้คนมีเรื่องคุยกัน ทุกคนรู้จักที่จะแบ่งอาหารกันเองโดยไม่ต้องบอก
ชั้นวางอาหารน่าจะอยู่ในระดับจมูกเพื่อให้คนได้กลิ่น

งานศิลปะที่เธอทำให้พิพิษธภัณฑ์แวนโก๊ะ สีแดงๆ คือเนื้อแฮมที่สามารถทานได้ มีฉลากเขียนด้วยว่าทำจากเนื้ออะไร

Food Tatoo เขียนไว้ว่ามีสรรพคุณเช่นไร

ไส้กรอกทำให้เป็นรูปสัตว์เพื่อเตือนให้คนเห็นว่าไส้กรอกเหล่านี้มาจากไหน ในห้องแสดงจะต้องติดแอร์ทั้งห้อง
เธอคิดว่าอาหารยังเป็นสิ่งที่มีอะไรให้ทำอีกมากมายมหาศาลเกี่ยวกับการออกแบบ สิ่งเฉพาะที่อาหารมีก็คือ Senses, Chemistry, Culture, Technique, Grow, Psychology, the action of food, Society
Q&A คุณทานอาหารอะไร
- ฉันชอบอาหารไทย ชอบอาหารเผ็ด ไม่ชอบอาหารที่ซับซ้อน ชอบอะไรที่แท้ๆ
ถ้าต้องออกแบบอาหารเพื่องานนี้จะทำไง
-ฉันชอบ street food ของที่นี่มาก ฉันอยากทำให้คนไทย aware ถึงความน่าสนใจเหล่านี้แต่จะต้องทำในรูปแบบใหม่ๆ ที่ไม่คุ้นเคย
คุณให้ความสำคัญกับเรื่องรสชาดมากแค่ไหน
-ฉันทำงานกับ chef มาก และเขาก็เป็นผู้ทำหน้าที่ในเรื่องรสชาด ฉันต้องแน่ใจว่าฉันได้ร่วมงานกับ chef ที่ทำอาหารได้อร่อยด้วย มิฉะนั้นทุกอย่างก็หมดท่า
บลอกที่ WordPress.com . | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.